കലിപ്പൻ

ജോലി ചെയ്യുന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ ടേബിളിന്റ ഒരു മൂലയ്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട കളർ പെൻസിലുകൾ ഒരു കപ്പിൽ ഇട്ടു വെച്ചിരുന്നു. പല നിറങ്ങളിൽ അവ എന്നെ നോക്കി കിടക്കും, കൂട്ടത്തിൽ അൽപ്പം സുന്ദരി വയലറ്റ് നിറം തന്നെ. ഒരുപക്ഷെ ആ നിറത്തോട് വല്ലാത്തൊരു പ്രണയം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ആയിരിക്കും. അതിന്റെ തൊട്ടു താഴെ എന്റെ സ്നേഹം മുഴുവൻ ഏറ്റു വാങ്ങി “ആട് ജീവിതവും” ഇരിപ്പുണ്ട്.

എല്ലാ ദിവസത്തെയും പോലെ ജോലി ചെയ്യുവാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോഴാണ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്, പച്ച പെൻസിലിന്റെ മുനയിൽ ഒരുത്തൻ വല്ലാത്ത നോട്ടവും നോക്കി നിൽക്കുന്നു. പിന്നെയാണ് അത് കണ്ടത്, അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിരുന്നില്ല മറ്റു സന്നാഹങ്ങളും കപ്പിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇനി ഇവറ്റകൾ അത് സ്വന്തം കൂടാക്കി മാറ്റുമോ എന്ന് ഞാൻ അൽപ്പം ആശങ്കപ്പെട്ടുപോയി !!!!

രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു ഞാൻ കപ്പ് പതിയെ അനക്കി, കൊള്ളാം എന്റെ ബുക്കിന്റെ ഇടയിലും കുറെയെണ്ണം ഇരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷെ ആ പെൻസിലിന്റെ മുനയിൽ ഇരുന്നവൻ ആയിരിക്കും ഇവരുടെ നേതാവ് !! കൊച്ചു കഴുവേറികൾ എന്റെ പുസ്തകം തിന്നാനുള്ള പരിപാടിയിൽ ആണെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് മനസിലായി. അടിമുടി ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും എടുത്തുചാടി ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.

പെട്ടന്ന് അൽപ്പം മുഴുപ്പുള്ള ഒരുത്തൻ മോണിറ്ററിന്റെ മുകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു !!ഇവൻ തന്നെ ഇവറ്റകളുടെ നേതാവ്… പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല അവനെ പിടിക്കുവാൻ ഞാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തി, അമ്പേ പരാജയപ്പെട്ടു അവൻ മോണിറ്ററിന്റെ പുറകിലേക്ക് ഒളിച്ചു. പിന്നീട് തിരഞ്ഞിട്ടും അവനെ കണ്ടില്ല, എന്തായാലും ബാക്കി ഉള്ളവരെ ഞാൻ തുരത്തി. ശേഷം ജോലി തുടർന്നപ്പോൾ അതാ ഒളിച്ചു കളിച്ച തടിയൻ മോണിറ്ററിന്റെ മുൻപിലൂടെ അഹങ്കാരത്തിൽ നടന്നു പോകുന്നു. എന്തായാലും സുഹൃത്തുക്കൾ ഇല്ലാതെ ഇവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ !!!ഞാൻ തൽക്കാലത്തേക്ക് അവനെ വെറുതെ വിട്ടു. വീണ്ടും ഞാൻ പണി തുടർന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അതാ മോണിറ്ററിന്റെ മുകളിൽ കേറിയിരുന്നു മുന്പിലെ കൈകൾ ഉരയ്ക്കുന്നു, “അമ്പടാ നിനക്ക് ദേഷ്യമോ ” എന്റെ ബുക്ക് തിന്നാൻ നോക്കിയിട്ടും ഞാൻ വെറുതെ വിട്ടു, ഇപ്പോൾ എന്നെ നോക്കി കലിപ്പ് ഇടുന്നോ????

ഇടം വലം നോക്കാതെ അവനെ ഞാൻ അങ്ങ് തീർത്തു. “അവന്റെ ഒരു ഒളിച്ചു കളിയും ദേഷ്യവും ” 😡