ഒളിച്ചുകളി

നല്ല നിറമുള്ള മുഖത്തു വല്ലാത്തൊരു നാണം വരുത്തി, ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും ചുറ്റുപാടും നോക്കി അവരങ്ങനെ നിൽക്കുന്നു. സമയം നോക്കി വിരിയുന്ന പൂക്കൾ, അല്ല സുന്ദരികൾ.

കൂട്ടത്തോടെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി തന്നെയാണ്. ഇതിനൊടു ചേർന്നാണ് ആമ്പൽക്കുളം, വയലറ്റ് നിറത്തിൽ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആമ്പൽ പൂവിന്റെ ഭംഗി അടുത്ത് ആസ്വദിക്കുവാനെന്നവണ്ണം വണ്ടുകളും ചെറിയ പ്രാണികളും വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു !!! ഒരുപക്ഷെ ഇതെല്ലാം ആ പൂവിന്റെ കാമുകന്മാർ ആയിരിക്കുമോ, ആർക്കറിയാം.

തികഞ്ഞ അഹങ്കാരത്തോടെ ആമ്പലിന്റെ ഇലയിൽ ഒരു കുഞ്ഞിത്തവള, ഇനി പൂവിൽ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന ചെറുപ്രാണികളെ നോക്കി കൊതിപിടിച്ചു നിക്കുന്നതാണോ എന്ന് വ്യക്തമല്ല. ഇങ്ങനെ അഹങ്കാരം പിടിച്ചു നിന്ന ഇവന്റെ ചേട്ടൻ (ബന്ധം എങ്ങനെയെന്നു നിശ്ചയം ഇല്ല ) കുറച്ചു ദിവസം മുൻപ് ഒരുപാട് സമയം ഇലയുടെ മുകളിൽ വെയില് കായാൻ ഇരുന്നതാ, പിന്നാലെ ഒരു കുഞ്ഞു നീർക്കോലിയുടെ വായിൽ എത്തിയപ്പോഴാ അഹങ്കാരം കുറഞ്ഞത്…

ഒരു കുഞ്ഞു കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞു അവനെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചു, അങ്ങനെ ഞാൻ ഒരു വിലപ്പെട്ട ജീവൻ രക്ഷിച്ചു !!!

സമയം കടന്നുപോയി, സങ്കടം എന്തെന്നാൽ ചട്ടികളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന പൂക്കളെല്ലാം വാടിയിരിക്കുന്നു. സൗന്ദര്യം അൽപ്പം കുറഞ്ഞെങ്കിലും ഇനിയും അവയുടെ സമയം എത്തുമ്പോൾ ആ പഴയ സൗന്ദര്യത്തോടെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കും, നല്ലൊരു ചിരിയോടെ ഏവരെയും നോക്കും…

ശരിയാണ്, ഈ സമയം നാം അനുഭവിക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ഇതുപോലെ മാറിമറിയും. നല്ലൊരു ചിരിയോടെ ഏവരെയും നോക്കും.കാരണം ഇതൊക്കെ കാലത്തിന്റെ ഒളിച്ചുകളിയല്ലേ മറ നീക്കി പുറത്തു വരാതെ എവിടെ പോകാൻ !!!

അവന്റെയൊരു ഒളിച്ചുകളി… 👀